انسانیت

تنها

medyamw — Fri, 30 May 2008 18:54:18 GMT

تنها

تنهایی سخته وقتی دیگه کسی نیست وقتی

تنها می شی وقتی امیدت رو از دست میدی

حتی تصورش هم سخته خدا نکنه هیچ کس

تنها و ناامید بشه

medyamw — Wed, 16 Apr 2008 20:12:18 GMT

ولنتاین

medyamw — Wed, 13 Feb 2008 20:58:18 GMT

Happy Valentine's Day

به یاد بی نظیر بوتو

medyamw — Tue, 01 Jan 2008 15:23:18 GMT

چند روز پیش بود که خبر ترور بی نظیر بوتو رو شنیدم اولش باور نکردم تا خودم از اخبارشنیدم خیلی جا خوردم من تقریبا هیچ اطلاعاتی در مورد خانم بوتو و حزبشون و کلا پاکستان ندارم قاعدتا خانم بوتو هواداران و مخالفانی داشته و من اینجا به هیچ وجه قصد طرفداری از ایشون رو نداشتم مطالب زیر از دانشنامه آزاد ویکی پدیا هستن:

بی‌نظیر بوتو

بی نظیر بوتو (به اردو: بینظیر بھٹو) (۲۱ ژوئن ۱۹۵۳-۲۷ دسامبر ۲۰۰۷) بانوی سیاستمدار پاکستانی و اولین زنی است که در یک کشور اسلامی به مقام نخست وزیری رسیده‌است. وی طی دو دوره از سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰ و ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ نخست وزیر پاکستان از حزب مردم بود. او را نیز همچون پدرش ذوالفقار علی بوتو دارای گرایشات سوسیالیستی و پوپولیستی می‌دانند.

وی اولین زن مسلمان در تاریخ جهان اسلام بود که به مقام نخست‌وزیری در یک کشور مسلمان رسید. گفتنی است که مادر بی نظیر بوتو، بیگم نصرت بوتو (نصرت اصفهانی)، یک ایرانی کردتبار است.

بازگشت به پاکستان

او پس از اینکه ۸ سال را در تبعید خودخواسته بسر برد در ۱۸ اکتبر ۲۰۰۷ به پاکستان بازگشت.او تبعید خود را در انگلستان و دبی گذراند. او در حالی که در مسیر بازگشت خود به خانه بود.مورد حمله تروریستی قرار گرفت.اما به خود وی آسیبی نرسید اما حداقل ۱۳۵ کشته و ۳۲۰ زخمی بر جای گذاشت.

بی نظیر بوتو ساعاتی بعد از این انفجار در گفتگو با هفته نامه فرانسوی پاریس مچ، محافظه کاران هوادار ژنرال ضیاءالحق، فرمانده نظامی سابق پاکستان را به حمایت از افراطیانی که قصد کشتن او را داشتند متهم کرده‌است. خانم بوتو گفت افراطیون مسلمان نمی‌توانند بدون پشتیبانی از غارهایشان در کوهها بیرون بیایند و عملیات انجام دهند.

او در ۹ نوامبر ۲۰۰۷ بمدت ۳۰ روز در بازداشت خانگی قرار گرفت. اما در پی در خواست جورج بوش رئیس جمهور آمریکا این بازداشت لغو شد^.

ترور و مرگ

سرانجام پس از چندین رشته ترور ناموفق، بی‌نظیر بوتو در تاریخ ۲۷ دسامبر ۲۰۰۷ میلادی در یک حمله تروریستی-انتحاری در شهر راولپندی در استان پنجاب به قتل رسید. پرویز مشرف نخست وزیر وقت پاکستان این ترور را به گروههای تروریستی نسبت داد. در این اقدام تروریستی بی نظیر بوتو از ناحیه سر گردن و سینه هدف شلیک گلوله قرار گرفت و نهایتا دقایقی پس از ساعت شش به وقت محلی در بیمارستان جان سپرد. تیرانداز سپس در اقدامی انتحاری با انفجار بمبی خود را کشت. در اثر این انفجار بمب ۱۵ نفر کشته و تعدادی زخمی شدند. این ترور باعث ایجاد شورش‌های فراوانی در سرتاسر پاکستان شد. در پی مرگ وی ۳ روز عزای عمومی در پاکستان اعلام شد.

بسیاری از رهبران جهان این عمل تروریستی را محکوم کرده اند. جرج بوش در این رابطه گفت:

ایالات متحده به شدت این حرکت بزدلانه تندروهای آدمکش که سعی بر تضعیف «دموکراسی پاکستان» دارند را محکوم می‌کند . کسانی که این جنایت را مرتکب شده‌اند باید محاکمه شوند

منوچهر متکی وزیر خارجه وقت ایران نیز ضمن همدردی با ملت و خانواده بوتو اعلام کرد«مسببین این اقدام جنایتکارانه به سزای عمل خود برسند»

از ادگار آلن پو

medyamw — Thu, 06 Dec 2007 22:24:18 GMT

تنها
من از کودکی چنان نبوده ام که دیگران،
چنان ندیده ام که دیگران؛
از بهاری همگانی نمی توانستم به هیجان درآیم
چنانکه آن بهار مرا اندوهگین نیز نمی کرد و
نمی توانستم قلبم را برای لذت بردن از آهنگ آن بیدار کنم.
آنگاه در کودکی ام – در سپیده دم طوفانی ترین زندگی-
که با همه ی خوشی ها و ناخوشی ها آمیخته شده بود،
معمایی مرا به خود گرفتار کرد که هنوز هم نتوانسته ام خود را از چنبره اش رها کنم؛
از رود سیل آسا یا چشمه
از سنگ سرخ کوه
از آفتابی که در پاییز طلایی دور من می گردید
از آذرخش آسمانی که پروار کنان از من عبور می کرد
از طوفان و از کولاک
و ابری که شکل یک شیطان را در نظرگاه من به خود گرفت (درحالیکه باقی جهنم به رنگ آبی بود) .........

دوستان به زودی مطالب جدید با موضوع حقوق بشر رو ادامه میدم حتما بهم سر بزنید

انسانیت

medyamw — Thu, 24 May 2007 13:39:32 GMT

۱ ماه بیشتر هست که نمی نویسم مدتهاست که می خوام عنوان وبلاگم رو به انسانیت تغییر بدم اما وقت نکردم دیگه تو خونه کمتر میتونم کانکت بشم اما امروز تونستم بیام کافی نت از امروز سعی میکنم از نوشتن مطالب تند وتیز پرهیز کنم به زودی مطالب جدیدم رو میزارم

بررسی مختصری در باب وضعیت کارگران به مناسبت نزدکی 1 می، روز جهانی کارگر

medyamw — Tue, 17 Apr 2007 23:01:18 GMT

برداشت آزاد از یک گفتگو

چندین سال است که شاهد سقوط سطح زندگی و معیشت کارگران و تمامی مزد بگیران در ایران هستیم.
بسیاری از کارگران شغل خود را از دست میدهند و نیز امکان شغل یابی برای نیروی بیکار کم تر میشود.
گزار ش اخبار رسمی کشور حاکی از تعطیلی بسیاری از کاخانجات و واحد های تولیدی ست و هرماه خبر
ده ها اعتراض کارگری در سایر رسانه ها نتشر میشود.اعتراضاتی که وجهه ی وسیع اما پراکنده و نا منسجم دارند .
در این میان چند شاخص عمده به چشم میخورد که به شرح آن میپردازم:

-- تغییر ساختار کارخانجات و واحد های تولیدی
تغییر ساختار معمولا با این هدف انجام میشود که کارخانه کوچکتر و بار هزینه ی آن کمتر شود.اما در این میان کاگر است که ضرر میکندو وضعیتش بحرانی تر میشود.
به طور مثال در کارخانه ی الکتریک ایران رشت ، تحت عنوان تغییر ساختار ، کارگران را با وعده های واهی ،نظیر اینکه کارخانه پس از تغییر ساختار با 2000 هزار نفر شروع به کار میکندو حتی فرزندان کارگران نیز جذب کار خواهند شد، ساکت کردند.اما چه شد؟
کارخانه تخریب و 540 نفر کارگر قبلی کارخانه هم سر کار بر نگشتند و نتیجه چیزی نبود جز فلاکت کارگرها.
از سویی دیگر در این روند بیشترین آسیب متوجه کارگران زن میشود. زیرا بعد از بی کاری براحتی نمیتوانند کار پیدا کنند.و هم بدلیل شرایط جنسی – اجتماعی نمیتوانند دنبال کار هایی نظیر دست فروشی و مسافر کشی بروند.و شرایط بدتر هم وجود دارد و آن وقتی ست که کارگر زن استخدام نباشد یعنی قراردادی و
روز مزد باشد.که در ان صورت حتی از بیمه بیکاری هم برخوردار نمیشود.

-- عدم وجود قوانین حمایتی در مقابل بیکار سازی

بیمه بی کاری بر خلاف نام اش نه همه ی بی کاران را در میگیرد ونه همه ی مدت بی کاری را .بلکه بعد از طی مراحلی ، حد اقل 6 ماه و نهایتا 50 ماه را در بر میگیرد.و مهمتر اینکه این بیمه برای کارگران استخدامیست و کارگران قراردادی و مو قت حتی از همین حق هم محرومند.
کارگری که امنیت شغلی نداردو در پایان قرار داد خویش حتی مشمول بیمه هم نمیشود،ناچار به هر شرایطی تن میدهد. حتی در مبارزه علیه تغییر ساختارو هر شرایط نامطلوب دیگر باز هم کارگر متضرر میشود.
کارفرما زمین و دارایی اش گرانو گرانتر میشود و کارگر روز به روز فقیر و فقیر تر..این فقر و مشکلات دیگر ،توان ایستادگی را از کارگر در دراز مدت میگیرد . چرا که تمام ذهن او معطوف این ست تا لقمه نانی تهیه کند.
مسیله مادی در حین مبارزه خیلی شایان اهمیت است.به طور مثال، استفاده از مشاوره های حقوقی برای بازستاندن حقوقشان نیز مستلزم داشتن استطاعت مالی ست.
کاگرانی که در گیر مسایل کارگری و مشکلاتشان هستند ، به ترفند ها و آیین نامه ها و بخش نامه ها و...
وارد نیستند و این در حال ست که طرف مقابل (کار فرما) آن قدر وکیل دارد تا کارگر نتواند حق خود را براحتی باز ستاند.
این یکی از مسایلی ست که در زمینه قوانین حمایتی باید رعایت شود.یعنی دو کفه ی ترازو برابر باشد.
مورد دیگر در زمینه بررسی قوانین حمایتی ، زن کارگر است.
زن کارگر همپای همکار مرد خود کار میکند.وجه بیمه باز نشستگی پرداخت میکند.اما اگر فوت کند.حقوق اش به فرزندانش تعلق نمیگیرد.(بر خلاف کارگر مرد).
جنبه بدتر ماجرا را در نظر بگیریدو « این است که آن کارگر زن نان آور خانواده وسر پرست فرزندانش هم
باشد.
(این یکی از مسایلی ست که حتی فعالین امور زنان هم میتوانندبه آن بیشتر بپردازند.)

مسیله دیگر ارزش قایل نشدن برای نیروی کار است.در ایران با کمال افتخار اعلام میکنند:یکی از مزیت های تولید ما ارزان بودن نیروی کار است.

این یعنی توهین به کارگر.ودر ثانی یعنی نفی ساست ها و برنامه ریزی های خود دولت. به خاطر اینکه وقتی چنین حرفی میزنیم.یعنی کارگر من فقیر و گرسنه است.مریض است و امنیت و احترام شغلی ندارد و حاضر است بخاطر فقر به هر دست مزدی کار کند.یعنی سیاست های اقتصادی من درست از آب ذر نیامده اند.
در حالی که بهره وری مسیله تولید را حل میکند نه ارزان بودن نیروی کار.

-- کار زیاد ،مزد ناچیز
عرف این است که هرکه کار میکند، مزد بگیرد.
اما در جامعه ما بر عکس است .کارگر کار میکند اما گرسنه است. ثروت زا ترین قشر است اما خود گرسنه
است.یا حقوق در مقابل کمیت کار ناچیز است یا اکثرا حقوق معوقه هستند.
این ها فقط کار گر مطیع و سر براه میخواهند، که با پایین ترین دست مزد برایشان کار کند و حتی از حقوق معوقه هم دم نزند.
مسیله نان چیزی نیست که بتوان براحتی از آن چشم پوشی کرد.فجاهت مسیله تا آن اندازه پیش میرودکه کارگر برای فرار از گرسنگی حاضر است بگوید لطفا یکی مرا استثمار کند تا کار کنم تا بتوانم زنده بمانم.

کوتاه سخن اینکه :
این روند مدیریت که بر مسیله کارگران حاکم است، تا زمانی که خود را در جریان جهانی قرار ندهد و به منشور بین المللی تن ندهد، وضع کارگری به همین منوال باقی خواهد ماند.و فاصله ی طبقاتی بین کارگر و کارفرما عمیق و عمیق ترخواهد شد.

هستی آروین

بهار ۸۶

معلمان سنندجی

medyamw — Sun, 01 Apr 2007 01:04:51 GMT

قرار بود ننویسم ولی به طور اتفاقی یکی از معلمهای دوره دبیرستانم رو تو اینترنت پیدا کردم ایشون هم لطف کردن و این عکسها رو برام فرستادن:

عکسها: تحصن ۲۸/۱۲/۱۳۸۵ معلمان استان کردستان به پشتیبانی معلمان دستگیر شده کانون معلمان ایران در حیاط سازمان آموزش و پرورش استان کردستان - سنندج

شاید برای خداحافظی

medyamw — Sat, 31 Mar 2007 01:20:32 GMT

آذر ماه ۸۵ این وبلاگ رو راه انداختم ، بارها خواستم دیگه ننویسم اما نتونستم راستش خسته شدم

خسته شدم از اینکه تمام اونچه رو که در دلم هست نمیتونم بنویسم

خسته شدم از خود سانسوری ، از ترس

شاید این آخرین مطلبم باشه نمیدونم شایدم همین فردا دوباره مطلب گذاشتم شایدم یه ماه دیگه.......... واقعا نمیدونم.......

لطفا تو قسمت نظر سنجی نظر خودتون رو انتخاب کنید

همتون رو دوست دارم

فعلا بای............

نوروز

medyamw — Mon, 19 Mar 2007 22:08:18 GMT

نوروز خوش بگذره